کراتین مونوهیدرات مکسلر

بعد از وارد شدن کراتین در بدن (یا بعد از تولید آن توسط بدن) ابتدا با یک مولکول فسفات متصل می شود و کراتین فسفات را تشکیل می دهد. ATP (آدنوزین تری فسفات) منبع انرژی بدن است. هنگامی که بدن شما کربوهیدرات، پروتئین یا چربی را اکسید می کند، این فرآیند را برای تولید ATP انجام می دهد. ATP انرژی مسئول هدایت تقریباً تمام فرآیندهای بدن است (ATP  حتی در ایجاد ATP بیشتر نقش دارد).  ATP این انرژی را با هیدرولیز یک گروه فسفات تامین می کند.

هنگامی که یک گروه فسفات هیدرولیز می شود، انرژی به شکل گرما منتشر می شود و این انرژی برای هدایت هر فرآیندی که در حال انجام است، به عنوان مثال، انقباض عضلانی استفاده می شود. از آنجا که یک فسفات از ATP از بین رفته است، حالا ADP (آدنوزین دی فسفات) نامیده می شود.

ADP تقریباً در بدن بی فایده است مگر اینکه دوباره به ATP تبدیل شود. حالا اینجاست که کراتین وارد عمل می شود. کراتین با اهدای گروه فسفات خود به ADP برای تشکیل مجدد ATP عمل می کند. کراتین ذخیره ATP شما را افزایش می دهد، بنابراین به شما امکان می دهد سخت تر و طولانی تر تمرین کنید.